Kersttekstje
Het is weer eens kerstavond. Net als vorig jaar, schrijf ik terug een tekstje over kerst. Ik kijk het niet na, maar het zou kunnen dat er hetzelfde instaat.
Alles is al gezegd, dus ofwel herhaal je, ofwel zwijg je.
Ik ben niet het zwijg-type.
Iedereen propt zich nu vol eten, zitten gezellig rond de tafel.
Hoewel, gezellig, ik schat dat meer dan de helft van de mensen er eigenlijk niet veel zin in hebben om ‘gezellig’ rond tafel te zitten, toch niet met de mensen waarmee ze nu samen zitten. Ze worden haast ‘verplicht’ om mee te vieren.
Verplicht vieren. Dat is nog eens goed fout.
De vraag is altijd, waarom. Omdat het nu eenmaal zo gedaan wordt. Omdat het van je verwacht wordt.
En zelfs mensen waarvan ik dacht daar niet zo aan mee te doen, zitten nu ‘gezellig’ rond tafel, met of zonder zin. Ze kopen zelfs kadeautjes. Waarom?
Weet ik veel, ik stel de vragen, maar heb niet de antwoorden.
Dan vraag ik me af, zijn er nog mensen die er geen zin in hebben en niet mee doen aan al dat verplicht gedoe?
Die de avond alleen doorbrengen met een doos pringles ofzo?
Zich hetzelfde afvragen?
Are you out there?
Misschien kunnen we volgend jaar met zen allen dan gezellig samen komen en ons volproppen. En cadeautjes geven !! Jaaaa !!
BTH
Kristien zei,
december 25, 2008 bij 3:07 pm
Je vergeet de andere mensen te vermelden…
Diegene die het wel gezellig vinden en er naaruit kijken naar deze avond om met het hele gezin samen te zitten.
Ik noem het geen verplichting, maar traditie. 1 keer per jaar is er een moment waar iedereen zich vrijhoudt om eens rustig samen te zitten zonder tv en andere drukte om je heen. Gewoon eens samen praten. Dat gebeurt veel te weinig en ik heb daar wel zo af en toe nood aan. Mag gerust meerdere keren per jaar, deze ‘traditie’