Opgelet !! Extreem gezever gevaar …

Het is soms moeilijk om je in te houden van het lachen wanneer iemand in een frituur staat en een groot pak friet met mayonaise en een bicky burger bestelt en dan zeg “geen zout op de frieten, dat is ongezond …”
Gelukkig zien ze soms zelf de humor van de situatie in, waardoor het plots toegelaten is om vrijlijk te lachen.

Vorige week vrijdag stond ik te wachten om 8u50 aan de colruyt. Dat ding gaat maar om 9u open, en dus zat ik in mijn auto te kijken. Mensen observeren, boeiend.

Blijkbaar was ik niet de enige die daar te vroeg stond, nee, tegen 9 uur stonden er niet minder dan 14 karretjes in file voor de gesloten poort, en er waren er nog veel die niet uitgestapt waren of met een mandje stonden.

Zo staan wachten aan de colruyt is blijkbaar een sociaal gebeuren, ik had dat daar niet onmiddellijk verwacht. Ik had het gevoel dat ik de enige was die daar niet iedere vrijdag stond te wachten, zoals ze elkaar begroetten. Ik voelde me die ene ‘vreemde’. Dus ik bleef in mijn auto zitten. Ja, ik had zelfs het gevoel dat de mensen speciaal daarvoor vroeger kwamen. Ik heb veel zin om deze vrijdag terug te gaan, gewoon om te zien of het dezelfde mensen zijn. Misschien wordt ik zelfs opgenomen in het clubje “vrijdagochtendwachtenden aan de colruyt”
Ik ben zeker dat ik iets kan opsteken van die huismoeders en gepensioneerden. Die hebben een heel ander leven als ik.

Maar aan dat sociaal gebeuren kwam abrupt een einde toen er lawaai van de andere kant van de poort kwam. Plots werd het beeld van de aanschuivende karretjes een ’startgrid’ in een formule 1 race. Vroem !! Vroem !! hoorde ik precies zoals de karretjes naar voor en naar achter gingen in afwachting van het ‘groen licht’. De poort is oranje, is het oranje weg… GO !!

Het is onmogelijk om per 2 door de deur te gaan, de vernauwing op deze plaats in het parkoers is ongelukkig gekozen door de makers, waardoor je situaties krijgt als bij de start in Spa-Francorchamps. Gedrum, remmen, uitwijken en rammen. Ik was ondertussen uitgestapt en zag de paniek op sommige mensen hun gelaat zoals ze daar in een hopelose situatie terecht kwamen om ooit eerst tot aan de kassa te geraken. Dromen werden stukgeslagen, goeie voornemens verbroken. Voor enkelen was het een grijze vrijdagochtend.

Ik had geen karretje nodig en stapte rustig na het deelnemersveld de colruyt binnen. Aan het afgeven van de bakken en de beenhouwerij was het drukker dan op een vrijdagavond, maar niemand had het al tot aan de kassa’s gehaald …

Karretjes werden gevuld aan een hels tempo terwijl ik met een fles Jack Daniels en een fles witte Martini door de gang liep. Alsof dat al niet de aandacht trok, was het helemaal af wanneer ik er een grote zak ajuinen bijnam. Welke van de drie past niet in het rijtje?

Jammer voor de wekelijkse racers, maar deze jongen stapte rustig als eerste door de kassa. Arrivederci suckers !

Hitman